|
|przewodnik|profil drogi|historia drogi|motorem|autokarem|oldtimer|odśnieżanie po zimie| dojazd|baza noclegowa|Ceny |
|
Historia drogi Projekt Hochalpenstraße – podróż w czasieZ przed wieków: celtowie-, rzymianie- i szlak kupiecki Droga tym szlakiem wysokogórskim wiedzie śladami sprzed wieków. Już prawie 2 tys.lat przed Chrystusem ludzie pokonywali ten wysokogórski szlak na wysokości szczytu Hochtor ( 2503 m.n.p.m ), który znajduje się na granicy Karyntii i Ziemi Salzburskiej. Udowadniają to takie znaleziska jak przedceltycki nóż miedziany, celtycka biżuteria czy też rzymska statuetka Herkulesa. Szlak ten utrzymywał aż do rozkwitu handlu w 17 wieku jedno z czołowych miejsc jako droga handlowa. Historia 1924 – 1935 Budowa wysokogórskiej drogi alpejskiej Grossglockner Hochalpenstrasse. Jesienią 1924 zlecono dyplowanemu inżynierowi Franz Wallack zaprojektowanie drogi według następujących kryterii: - Szerokość: 3 metry z opcją na poszerzenie jej do 5 metrów - Najwyższy procent pochyłu: Höchststeigung 12 Prozent (Edelweißspitze 14 Prozent). - Widoczne punkty mijania. - Nawierzchnia: Schotterdecke - Cena: 3 miliolny szylingów. Budżet ten odpowada w dzisiejszym okresie wartości ok. 6,5 milionów Euro ( budżet ten był najtańszą z opcji). Biegu w budowie drogi Grossglockner Hochalpenstrasse nadał w roku 1928 ówczesny wojewoda Franz Rehrl a jesienią 1929 roku, pod narastającym naporem spowodowanym światowym kryzysem gospodarczym zatwierdzono jednogłośnie budowę drogi. 30.08.1930 roku, o godzinie 9.30 nastąpił pierwszy odstrzał skalny w Ferlen. 19.02.1931 roku utworzono spółkę akcyjną Großglockner Hochalpenstraßen AG a budowa drogi nabrała tempa. Pod koniec roku 1931 gotowa już była jedna trzecia część drogi o całkowitej długości 30,2 km. Pierwszym kierowcą, który pokonał autem ( specjalnie zaadoptowany pojazd marki Steyr o pojemności silnika 1,2 litra, mocy 32 koni mechanicznych, najwyższej szybkości 100 km/h i spalaniem 10 litrów na 100 km. ) Taury Wysokie, Hohe Tauern, był 13 miesięcy później, 22.Września 1934 roku właśnie ówczesny wojewoda Franz Rehrl ( droga znajdowała się jeszcze w budowie ). Przed otwarciem drogi Großglockner Hochalpenstraße oddano dodatkowo do użytku drogi gospodarcze w Mölltal i dolinie Fuscher Tal. 03.08.1935 roku otworzono oficjalnie drogę Großglockner Hochalpenstraße. W ciągu 26 miesięcy ( tyle trwała budowa drogi ) poruszono 870 tys. metrów sześciennych ziemi i skał, wybudowano 67 mostów, zainstalowano linie telefoniczną z 24 punktami telefonicznymi, 3.200 pracowników przepracowało 1,8 milionów szycht. Całkowity koszt budowy drogi wynosił po wyliczeniach końcowych z dnia 16.04.1936 roku po przeliczeniu na dzisiejszą równowartość 53,5 milionów Euro. Wydano dodatkowo 3,3 miliony Euro na poprawę jakości dróg gospodarczych, punkty telekomunikacyjne i inne. Historia od 1945 roku Remont i rozbudowa drogi Großglockner Hochalpenstraße Po rozpoczęciu drugiej wojny światowej, do dnia 01.09.1939 odwiedzało rocznie prawie 375.tys. turystów ( Franz Wallack szacował w roku 1925 jako projektant drogi ilość odwiedzających na 120.tys. rocznie). W latach wojny od roku 1940 do 1944 odwiedziło ją natomiast zaledwie 27.tys.osób. Poprzez pojazdy pancerne, nieodpowiednie przygotowywanie drogi przez okupanta, ciężkie warunki atmosferyczne i inne związane z wojną warunki, droga Großglockner Hochalpenstraße odniosła znaczące szkody. W roku 1945, po wyzwoleniu kraju postanowiono więc w pierwszej lini drogę wyremontować gwarantując tym samym jej bezpieczeństwo. Od roku 1945 liczba odwiedzających zaczęła ponownie wyraźnie wzrastać. Frekwencja odwiedzających wzrastała w latach 1946 do roku 1952 rocznie o 45 procent a pobory dla pojazdów nawet o 58 procent. Warunki te, jak również prognozy na przyszłość nakazywały całkowitą modernizacje drogi a jej celem stało się: - Poszerzenie drogi z 6m na 7,5 m ( w częściach doliny nawet na 8 m) - Poszerzenie kąta zakretów z 10m na 15 m. - Podniesienie maksymalnej szybkości na drodze z 40 km/h na 70 km/h. - Powiększenie powierzchni parkingowej do dla 4000 aut ( dotychczas tylko 800 aut ) Celem tym było przygotowanie drogi dla 350.tys.pojazdów. W celu zabezpieczenia bezpieczeństwa i przedłużenia sezonu powstały jednak nowe, konieczne zadania: ochrana przeciw lawinowa i skalna, przedłużenie odcinków płatnych, remont parkingu i innych budynków. Tak wielkie inwestycje hamowały rozbudowę drogi. Jednak mimo kryzysu naftowego, recesji, otwarcie tunelu Felbertauern łączącego ziemię Salzburską z Tirolem południowym, otwarciem autostrady Tauernautobahn, zastoju turystycznego udało się spłacić spółce do 1980 roku wszystkie kredyty związane z modernizacją drogi Großglockner Hochalpenstraße. Aranżacja turystyczna drogi Glocknerstraße – wiecej niż tylko droga Położenie w samym sercu Parku Narodowego i szeroka oferta przedsięwzięcia jakim jest Großglockner Hochalpenstraße wywyższa tą drogą znacznie ponad inne drogi. Droga Glocknerstraße jest w dniu dzisiejszym drogą należącą do Parku Narodowego Taury Wysokie, Hohe Tauren. Jest celem wielu wycieczek oferującą jedyną w swoim rodzaju możliwość odkrywczo - ekologicznych podróży. Modernizacja dróg nie jest nigdy zakończona – nowe wyzwania Zastępując dobre leprzym modernizacja dróg nigdy nie dobiegnie końca. W tym wypadku również drogi Glocknerstraße. Nowe wyzwania ekologiczne i techniczne rozwiązania, stawiają wciąż nową poprzeczkę aby utrzymać jej charakter i jej czołową pozycję turystyczną. Großglockner Hochalpenstraße aktualnie W obecnym czasie, Großglockner Hochalpenstraßen AG jako spółka akcyjna jest nowoczesnym przedsiębiorstwem z sześcioma, turystycznie atrakcyjnymi obiektami:
Großglockner Hochalpenstraße wciąż w czołówce atrakcji turystycznych Austrii
Absolutnym
szlagierem na Großglockner Hochalpenstraße jest w ostatnim okresie -
motor. W stosunku do ostatnich 5 lat rejestruje się 18 procentowy plus
dotyczący tej formy turystyki. 68.000 motocyklistów odwiedziło właśnie w
tym czasie tę drogę a ok. 267.000 pojazdów wszystkich kategorii pozwala
wyobrazić sobie jej atrakcyjność całkowicie.
|